Ineens was daar Dorsvloer vol confetti van Franca Treur. Het boek van de schrijfster gebaseerd op haar eigen jeugd in Zeeland in het streng gereformeerde milieu van de bevindelijken. Als je het debuut van Franca Treur in handen hebt, ligt het voor de hand om in het meisje op de voorkant de schrijfster te zien. 
De 12-jarig Katelijne is het middelste kind in een boerengezin. Ze is een intelligent en fantasierijk kind dat zich langzaam bewust wordt van haar omgeving waarin het geloof een allesbepalende rol vervuld. Een geloof waar ze vragen over krijgt, want waarom zou je je hele leven hierdoor laten leiden als er maar beperkt plaats is in de hemel en God je al uitverkoren heeft of niet. Dan kan je net zo goed wel naar de disco.

Franca Treur sluit met haar boek aan bij het rijtje Wolkers, ’t Hart en Siebelink, schrijvers bij wie de gereformeerde achtergrond een belangrijke rol speelt in het werk. Anders dan de worsteling van Jan Siebelink en de ontworsteling van Maarten 't Hart schrijft Treur licht van toon in een bijtijden wonderlijk Nederlands. 
In de laatste Vrij Nederland van 2009 staat een prachtig verslag van een gesprek tussen ’t Hart, Siebelink en Treur. Beide mannen zijn vol lof over haar boek. En passant wordt aangestipt dat er tussen hun jeugd in de jaren vijftig en Treurs jeugd in de jaren tachtig veel overeenkomsten zijn. De tijd lijkt ook stil te staan in het boek van Treur. 
Het dagelijkse leven op de boerderij, waar moderne machines het werk verlichten, maar waar het arbeidsethos en de sobere manier van leven een ouderwetse glans heeft. Het boek past daardoor ook bij het werk van Anne-Gine Goemans met haar Ziekzoekers, de roman die speelt in de Bollenstreek. Of bij de boeken van Gerbrand Bakker, Boven is het stil en Juni.

In het boek van Franca Treur krijgen kinderen een Jongbloedbijbeltje als ze 10 jaar worden. Uitgever Jongbloed uit Heerenveen is bekend vanwege haar bijbeluitgaven en is de uitgever van de Dwarsligger, die ook te leen zijn in de bibliotheek. Franca Treur is anders dan een Maarten ’t Hart niet een dwarsligger die zich afzet tegen het milieu waaruit ze komt. Het verhaal van Katalijne is een liefdevolle kennismaking met een voor buitenstaanders gesloten milieu.