Chicklit

Hedendaagse romantiek en meer...

Chicklit, vrolijke fictie voor vrouwen. In de boekenbijlagen van serieuze kranten zul je niet gauw een chicklit-roman tegenkomen, maar dat zegt meer over de gemiddelde recensent dan over de populariteit van dit, relatief, nieuwe genre.

Eigenlijk is chicklit een soort geuzennaam geworden voor de romantische, vaak humoristische en eigentijdse romans die vooral door vrouwen van 20+ worden gelezen. Bridget Jones’s Diary van Helen Fielding en Sex and the City van Candace Bushnell verschenen ruim 10 jaar geleden. Deze romans kregen als eerste het etiket chicklit opgeplakt en je zou beide schrijfsters de moeders van het genre kunnen noemen. Op het moment van verschijnen werden de boeken afgedaan als vlotte maar oppervlakkige lectuur.

Chicklit richt zich op jonge vrouwen zonder veel literaire belangstelling, reden waarom er lang op het genre werd neergekeken door de gevestigde literaire orde. Inmiddels kun je met een gerust hart Jill Mansell lezen in de trein.
De heldin is vaak alleenstaand, zeker niet eenzaam, mondig, woont in de grote stad en heeft een interessante baan én een afwisselend seksleven. Niet voor niets wordt Heleen van Royen wel in verband gebracht met chicklit. Inmiddels is chicklit immens populair en wordt de naam gebruikt om boeken aan te prijzen i.p.v. te brandmerken. Op internet is al jaren Chicklit.nl een bron voor alle informatie over het genre. Daar vind je ook de subgenres die in het leven zijn geroepen.

De historische chicks met Jane Austen als boegbeeld, de spannende chicks met Saskia Noort en de ladlit voor moderne mannen met o.a. Kluun (ook wel dicklit genoemd). Daar blijft het niet bij. Omdat de eerste fans vanzelf ouder worden, is er nu ook mommylit over nieuwbakken moeders en hun veranderde leven met post-natale depressies en een weinig spannend seksleven. Liefdesverhalen met een culinair tintje heten cullit. Er is de 'reizende chick'. En zelfs voor kinderen is er een plaats.
Toch zijn niet lang alle schrijfsters blij met het predikaat chicklit, want met 'echte' literatuur zou het, althans volgens de meeste critici, maar weinig te maken hebben. Maar zoals op Boeken.rubriek.nl staat te lezen, bestaat chicklit nu eenmaal uit: 'Boeken die je net niet onder literatuur rekent, maar waar zeker meer in zit dan een gewoon romannetje.'

Er zijn nog niet veel Nederlandse schrijfsters van het genre, maar net als bij de spannende boeken die vroeger vooral vertaald werden, zijn er steeds meer chicklit-boeken van eigen bodem. Astrid Harrewijn en Mariëtte Middelbeek zijn schrijvers van chicklit zonder literaire aspiraties, maar vinden dat hun boeken een tijdsbeeld weergeven. Het gaat ook over werk, over vriendschap, niet alleen over romantiek, over het moderne leven, aldus Harrewijn in een interview.